Samhain Cadısı

"Istırap türlü türlüdür." diye başlıyor Poe Berenice'ine, "Yeryüzü zilleti çeşit çeşittir."

Ben buna, "hepimiz kendi şeytanlarımızla savaşıyoruz" diyorum. Kendi lanetlerimizle.

Benim lanetim ne peki? Sevdiğim adamların ölüşünü izlemek mi? Kassandra gibi mi olmak yoksa, her şeyi görüp uyardığım hâlde zarar görmelerini önleyememek mi? Lana Del Rey'in dediği gibi "bukalemun ruh"a sahip olmak mı, sürekli deli gibi hissetmekten yorulmak mı?

Başınıza hiç geldi mi bilmiyorum. Gelir mi, onu da bilmiyorum... Öldüğünüz ana kadar hatırlayacağınız ve seveceğiniz birinin yanından gittiniz mi hiç? Yılların emeğinin tek bir hareketle yıkılıp cam parçaları gibi ayağınızın dibine düştüğünü gördünüz mü?

Dün gece karanlıkta uzanmış, bir telefon beklerken bunları düşündüm. Düşündüm.